| تبليغات | X |
 |
 |
|
| گاهنوشتهای پویان مقدسی |
|
این ترانه را مدتی پیش نوشتم. عکس بزرگی دیدم که چندین اسب وحشی و آزاد وسط دشت و کوه میدویدند. این حس دویدن و یالهای رقصنده با باد اسبها، الهام دهندهی این ترانه شد. ببين اين دشت بيآخر ببين تا آسمون رفته نسيم كولي بيترس صدايي گنگ ميپيچه نگاه كن اسبها اينجا ببين آهنگ سمهاشون گره افتاده در يال و نه مرد و شهر و هر پرچين پويان مقدسی.
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه هفدهم آذر 1387ساعت 0:59 توسط پویان مقدسی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
(عکس بالا از ناصر تقوایی است) چه زیباست، به احترام کسی که می نویسد، چه خوب و چه بد، چه با ارزش و چه بی ارزش، از استفاده ی بدون اجازه ی نوشته هایش خودداری کنیم ...
|
| نوشته های پیشین |
|
مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 |
|
RSS
|