با اینکه هر جا می‌رسیم
سهم‌‌مون بگیر و ببنده
توی کوچه تو خیابون
ترسه و ممنوعه خنده

پشت پنجره با اینکه
شب و تاریکی و سرماس
اما باز ما اینجا هستیم
چشممون به صبح فرداس

بگیم عاشقیم، نترسیم
از بدی‌ها از تباهی
از شب و تهدید و باتوم
از شکستن از سیاهی

بگیم عاشقیم همیشه
نفَسِ ترانه و نور
حتی تو تلخی این شهر
حتی تو سیاهی گور

بگیم اینجا مست مستیم
از گس شراب شیراز
ما نمی‌ترسیم می نوشیم
به سلامتیه پرواز

فکر عشق بی دریغیم
فکر بوسه‌های آزاد
فکر فریاد رهایی
روی خاک سبز و آباد

ما نمی‌ترسیم از این یأس
از سقوط ، از وحشت و دار
ما یه تاریخه که اینجا
توی جنگیم، زیر رگبار

پویان مقدسی. آذر 87